Yağmur

Yağmur
Nal koştururken sesleriyle 
Gönlümün girizgahlarında
Sen ıslak kokulu gözlerinle
Nam salardın 
Buğulu camlarımın arkasından 
Bakışlarımla arardım seni
Sesin belki de soldururdu güneşleri
Yağmur 
Süslü kelimeler gibi yağarken
Yalnızlığının bakir topraklarına
Umut
Bir umuttur 
Belki sen yeşerirdin topraktan 
Bir baş verirdin önce
Bir filiz 
Yaşam saçardın belki 
Ölüm kokan sarılarda
Yağmur 
Yağmakta
Bu 
Çorak 
Toprakta

16.12.21, istanbul, 01.00