bir ıslak rüzgar eser şimdi
seher yeli seyreltir kötülüğümü
yeşertir içimdeki
bakir bozkır kötücüllüğünü
bu duyduğum gececil kuşların mı ötüşü?
olanca aydınlığa rağmen
yahut bu esen rüzgar mı üşütür
yoksa gözlerin mi göğsümü?
adını koymadığım şiirlerim var benim
öksüz bıraktığım evlatlarım
anamın yetimliği gibi
gariban düş kırıklıklarım
şimdi ürkek bir sestir yalnızlığım
her sabah boynu bükük
ne kanat çırpar kuşlar gibi
ne de gece gibi örter üzerimi
ben eğilip kendi varlığımdan
bir kimlik veriyorum o’na
o’nunla varoluyorum
ve
o’nu benliğimle var ediyorum
27.08.2024 saat 08.16
prelüdler 