korkuyorum
yok olmak korkusu bu
sokak lambaları altında
beni arıyorum
neredeyim?
varlığıma uzanan eller nerede?
gün doğar mı
bilmem
hıçkırarak seslenmek istiyorum
neredesin ey ben
korkuyorum
çünkü
korkumun yalnızlık gibi bi anlamı var
yürüdüğüm yolların hepsi
görüyor
her adımda sanki
siliniyorum yer yüzünden
bir duvak bağlıyorum elime
siyah
korkuyorum bulamamaktan
adımlarım beni sana mı götürüyor
yoksa savruluyor muyum
bilmiyorum
ince bir sızıntı gibi kaplıyor bedenimi
uyuşuyorum
yorgun ayaklarım
ellerim
benim mi bu ellerim
yabancılaşıyorum kendime
ve geçmişe
24.11.21, 18.25, İstanbul
prelüdler 